Tekst en foto: Frederik Van Holsbeeck

In het Pelinkbos in Essene (Vlaams-Brabant) herontdekte Frederik van Holsbeeck, amateurbotanist met een sterke interesse in korstmossen, de roze runenkorst. Deze soort werd niet meer gezien in Vlaanderen sinds de 19e eeuw. Is deze soort terug van weggeweest? Of leidde de soort hier al die tijd een verborgen leven? 

Op een zondagse wandeling trof Frederik van Holsbeeck in het Pelinkbos in Essene de roze runekorst (Phaeographis smithii) aan, de eerste vondst in Vlaanderen sinds de 19e eeuw. Het korstmos groeide er onopvallend op de schors van een jonge zwarte els tussen een grote hoeveelheid van de algemene amoebekorst. Het exemplaar werd dan ook als dusdanig genoteerd. Maar al snel bleek dat het om iets bijzonders ging, een soort uit de groep van de runenkorsten. Bij een tweede bezoek werd een stukje verzameld en opgestuurd naar Groningen voor microscopische controle door de Nederlandse korstmossenkenner Lukas Verboom, die het determineerde als roze runenkorst. Deze soort was in België enkel gekend van een vondst uit de 19e eeuw nabij Gent en sindsdien als uitgestorven beschouwd. In Nederland werd roze runenkorst reeds in 2014 herontdekt na afwezigheid van meer dan 100 jaar. 

Korstmossen = specialistenvoer

Het lijkt zeer waarschijnlijk dat deze toevallige vondst van roze runenkorst het gevolg is van een waarnemer die dit korstmos meer in detail is gaan bekijken. Het verschil met witte runenkorst (ook zeer zeldzaam) is in het veld zeer moeilijk te zien. Roze runenkorst is helaas niet altijd mooi roos en witte runenkorst is bijna nooit mooi wit: slakkenvraat lijkt de kleur van deze korstmossen sterk te kunnen beïnvloeden. Wanneer bovenliggende schimmellagen worden afgegraasd door slakken, kunnen dieperliggende algenlagen het korstmos groener doen lijken. Runenkorsten kunnen hierdoor een blauwgrijze tot groenige kleur krijgen. Een beter bruikbaar kenmerk is de structuur van het oppervlak. Bij witte runenkorst zou het oppervlak een beetje poederig zijn terwijl bij roze runenkorst het oppervlak eerder glad is. Om dit te zien heb je een goede loupe nodig, nog beter kan je dit en andere onderscheidende kenmerken zien onder de microscoop. 

Verder speurwerk in diezelfde omgeving leverde ook vondsten op van andere zeldzame soorten zoals gewoon schriftmos (Graphis scripta) en rivierschriftmos (Alyxoria culmigena), ook op schors van jonge elzen. Het loont in ieder geval de moeite om de schors van loofbomen zoals els en esdoorn wat vaker van dichterbij te bekijken. 

Met toestemming overgenomen van Natuurpunt. Lees hier het orginele artikel


Als je regelmatig en graag goed nieuws leest, dan is nu een goed moment om ons te steunen. Goed Nieuws is gratis toegankelijk voor iedereen en wordt gefinancierd door lezers. Elke bijdrage, hoe groot of klein ook, geeft voeding aan onze journalistiek en verzekert de toekomst van goednieuws.be. Steun Goed Nieuws al vanaf 1 euro - het duurt maar een minuutje. Dank je.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here